Mechanizmy uczenia maszynowego przestały być domeną teoretycznych rozważań informatyków, a stały się fundamentem dynamicznej alokacji budżetów w sektorze reklamowym. Tradycyjne podejście, oparte na sztywnych harmonogramach i statycznym targetowaniu, ustępuje miejsca systemom zdolnym do modyfikacji parametrów emisji w czasie rzeczywistym. Algorytmy nie zastępują strategii, lecz dostarczają narzędzi do jej precyzyjnej egzekucji tam, gdzie ludzka zdolność przetwarzania danych okazuje się niewystarczająca.